Deze website maakt gebruik van cookies, u kunt de website verlaten wanneer u dat niet wilt. Of akkoord geven om cookies toe te staan.

Accordeon

Gepubliceerd: vrijdag 30 januari 2015 Door Ton Kuipers
(Leestijd: 1 minuut)

girl-with-accordeon

Met deze module is het mogelijk om een aantal artikelen te openen als een accordeon.

Klik op de artikeltitel in de lijst en zie hoe het hele bericht opent.  Klik op de volgende titel en zie hoe het vorige bericht sluit en het nieuwe opent. Uitermate geschikt voor een FAQ's (veelgetselde vragen) lijst.

(Let op: deze module voldoet niet aan de Joomla Update System voorwaarden, waardoor je de module eventueel zelf zal moeten updaten)

 

Code7 Responsive Accordion Module

  • De avonturen van Wisky Open or Close

    De avonturen van Wisky, de Labrador Pup



    5 februari 2011

    Ohhhh, ik dacht dat ik nooit meer mee mocht naar die rare toren in De Mortel. Maar vandaag was het toch weer een keertje zover. Ik zat een poosje bij Cindy op schoot en die zat weer vlakbij mijn baasje die weer eens aan dat computerdinges zat. Ik dacht al: "dat wordt weer niks vandaag"Ja, weet je: als mijn baasje achter dat ding zit dan komt ie daar zo maar niet vandaan. Maar toen Cindy ietsje dichter bij mijn baasje kwam zag ik mijn kans. Ik dacht weet je wat: ik spring even over en dan moet ie wel met mij spelen. En dat werkte!!!

    Opeens hoorde ik mijn baasje zeggen: "heeft er iemand zin om mee naar de toren te gaan?" Ja, ik natuurlijk. Maar hoe zeg je zoiets in mensentaal. Ik kan alleen maar blaffen en met mijn staartje kwispelen. Toen hoorde ik dat Anja eerst nog even de boodschappen moest opruimen en dan....

    En zo zat ik opeens samen met vrouwtje en baasje in de auto. Toen we tussen de bossen doorreden wist ik het al: we zijn er bijna! En ja hoor, die lange grijze spriet kwam plotseling tevoorschijn.

    Weet je dat het heeeeel hard waaide! Tjemig, wie zou dat nou toch weer doen? Mijn baasje keek weer eens door dat rare ding omhoog. Blijkbaar was daar niet veel te zien, want hij wou weer verder wandelen. "Goed idee baas", dacht ik nog. Bij de toren stonden wat kinderen met allemaal dezelfde pakjes aan en met een groen doekje om de nek. Ik wou wel met hen spelen, maar ze hadden helemaal geen tijd voor mij. Puh, dan loop ik maar verder hoor.

    Toen we dat paadje langs dat water afliepen had ik gauw genoeg in de gaten dat ik niet in het water mocht springen. Flauw he, dat is nou net zo leuk. Maar toen we verder liepen zag ik weer die hele grote zwarte beesten met die gekke uitsteeksels aan hun kop. Je zou denken dat ze een tak op hun kop hebben gekregen, maar het gekke is dat ze dat allemaal hebben. Vrouwtje zei dat ze niet wou dat we verder liepen. Het leek wel of ze bang was van die beesten. Ik ben toen maar eens rustig gaan zitten en heb ze eens goed zitten bekijken. Verderop kwam een man met een klein wit hondje aanlopen. Nou moe, als zon'n klein hondje al niet bang voor die beesten is, waarom zou ik er dan bang voor zijn?

    Toch zijn we maar weer terug gelopen. Maar deze keer mocht ik weer wel lekker over het bruggetje klimmen. Best gaaf hoor! Ik wou onder dat hek door kruipen en toen duwde mijn baasje het opeens open. Ik was even vergeten dat dit zo werkte. We zijn naar het water gelopen. Ik wou er natuurlijk weer in springen, maar dat mocht alweer niet. Opeens werd baasje weer enthousiast: "daar komt er een!", riep ie. En daar kwam weer zo'n vogel aan. Die vliegt zo hoog dat je er niet eens naar kan springen, dus wat heb je daar toch aan?

    Toen de vogel eindelijk verdwenen was (die had nog eens last van de wind) toen wou mijn baasje ook weer verder. We gingen weer over het bruggetje en gingen terug naar die grijze spriet. Nou, dan denk je dat mijn baasje eindelijk wel weer eens een beetje gaat rennen, en dan blijft ie me toch weer staan. Toen was ie ineens weer verbaasd. "Waar komt die nou opeens vandaan?", zei mijn baasje. Hij had de slechtvalk op de rechterlamp al lang gezien, maar dat er opeens een op de linkerlamp was komen zitten dat had ie niet in de gaten. (Haha, dat was eigenlijk mijn schuld, want ik had weer iets gevonden en dat had ik in mijn bek gestopt. Mijn baasje bemoeit zich er altijd mee als ik eens een keertje iets in mijn bek heb).

    Nou toen mocht ik ook nog een paar keer op de foto en dat was het dan voor vandaag.

    Foto's..

    P1270473.jpgP1270474.jpgP1270475.jpgP1270476.jpgP1270487.jpgP1270493.jpgP1270498.jpgP1270504.jpgP1270507.jpgP1270511.jpgSAM_0592.jpg

    .

  • Wisky, de Labrador Pup Open or Close

    De avonturen van Wisky, de Labrador Pup



    9 januari 2011

    Hiep hoi, ik mocht vandaag weer met mijn baasjes mee. En weet je waarnaartoe? Naar de toren van De Mortel.

    Ik ben al een paar daagjes een beetje aan het piepen. Ik voel me niet zo fijn. Ik heb last van mijn tandjes. Ik heb al een paar nieuwe tandjes gekregen, en dat is wel fijn, want die zijn nog sterker dan de kleine tandjes die ik verloor. "Hij is aan het wisselen", zei mijn baasje pas nog. Ik had er geen erg in dat ik daar best wel last van kan krijgen. Vanmorgen moest ik zelfs een beetje overgeven.

    En toen vroeg mijn baasje opeens of ik mee wilde in de auto. Nou dat wil ik natuurlijk altijd. Want meestal is het erg leuk waar we dan heen gaan. Deze keer werd het geen bezoekje aan opa's en oma's, maar gingen we naar een plekje waar ik ook al eens samen met baasje en Cindy ben geweest.

    Toen ik dat hele grote betonnen paaltje zag, wist ik het alweer. Dat wordt lekker snuffelen en met de blaadjes spelen. En weet je: er liggen ook een heleboel takjes die ik kan pakken. Mijn baasje keek eerst omhoog naar die grote paal. Daar zat zeker weer zo'n grote vogel. Ik denk het wel, want hij begon meteen weer met plaatjes te maken. Ik dacht nog: hee, baasje en ik dan?

    Samen met met mijn baasjes ging ik toen wandelen. Er is daar heel veel water. En daar ben ik dol op. Ik wou er steeds inspringen, maar dat mocht niet van Anja. Toen ben ik heel geduldig mee verder gelopen tot we aan een grote wei waren gekomen. Daar liepen hele grote bruine en zwarte beesten. Ik wou daar wel mee spelen, maar dat vonden mijn baasjes toch weer niet zo'n goed idee.

    Mijn baasje pakte weer dat gekke ding en zette dat voor zijn ogen. "Niks te zien aan de achterkant", zei hij. Nou dan had ie toch niet goed gekeken, want die grote beesten waren er toch? We zijn toen heel dicht bij het water gaan kijken. En toen greep ik mijn kans. Ik plonste er zo in. Ahhh dat was lekker! En mijn baasje maar lachen. Die vond dat toch wel grappig. Het vrouwtje vond het niet zo leuk, want die wou niet dat ik met natte en vieze pootjes in de auto ging. (Maar ineens zag ik weer een kansje en sprong ik er weer opnieuw in, haha, baasje weer lachen).

    We zijn weer teruggelopen, het bruggetje overgegaan. Dat kan ik nu al heel goed. Het was er erg modderig en dus wou het vrouwtje weer terug. Dat hebben we toen maar gedaan. Op het veldje stond een meneer die ik nog niet kende. Hij gaf wel meteen een hand aan mijn baasjes. Mijn baasje zei Piet tegen hem, dus dat weet ik dan ook weer meteen. De valk die op de toren zat, was ondertussen verdwenen en ik had me toch honger. Ik heb nog even mijn kunstjes laten zien en natuurlijk kreeg ik toen weer lekkere snoepjes. Toen vonden we het weer genoeg voor vandaag en zijn we weer naar huis gegaan.


    P1270174.jpgP1270175.jpgP1270176.jpgP1270178.jpgP1270179.jpgP1270180.jpgP1270182.jpg

     

  • Wisky: wel alle salamanders Open or Close

    Wisky, onze labrador pup

    zo 13 maart 2011, voormiddag

    Wel alle salamanders, wat een avontuur: allemaal beestjes

    Hallo, ik ben vandaag half jarig. Hoezo? Ik ben vandaag precies zes maanden oud. Hiep hiep hoera voor mij!

    Mijn baasje was dat ook al opgevallen en die liet me vanmorgen eerst lekker ver uit en daarna kwam al de volgende verrassing: ik mocht weer mee met de auto. Ik begin dat weggetje al aardig te kennen. Maar vandaag was het toch wel heel speciaal. Er liepen toch veel kinderen rond. Hiepelepoi, dat is wel naar mijn zin. Maar de kinderen waren ergens mee bezig en hadden eigenlijk geen tijd voor mij. Weet je wat ze aan het doen waren? Ze hadden emmers en daar zat iets in, maar ik weet niet wat. Ze waren er maar druk mee. Ze zetten iedere keer iets op de grond en dan keken ze daar weer naar en dan haalden ze weer iets uit de emmer. Ik dacht nog: "laat mij maar met die emmer spelen, dat is leuk". Maar dat was niet de bedoeling.

    Mijn baasje hield me verduveld kort. Jemig, wat kon ik maar weinig lopen. Toen kwamen een paar kinderen naar me toe om met me te spelen en anderen liepen naar mijn baasje. Ze lieten hem iets zien wat salamander heette of zo.

    En keek mijn baasje weer naar boven? Ja natuurlijk deed ie dat weer. Er zat weer zo'n slechtvalk op dat witte ding op de toren. En er kwam een andere aan en die ging er zo maar bovenop zitten. Lekker zeg, wat een lomperik. Maar hij ging er toch maar weer gauw vanaf.

    Ik moest wel weer lachen om mijn baasje. Iedere keer als ie met dat fotoding klaar stond, gaf ik hem een rukje. Lachuhhhh.

    Opeens gingen de kinderen weer weg. Ze liepen naar de andere kant van het water om te kijken of de kikkers, padden en salamanders daar al waren aangekomen. Ja, alsof die kleine beestjes zo snel zijn. Kijk, als ik begin te rennen dan ben ik er zo, maar ik ben dan ook een hond.

    Opeens zag ik zo'n salamanderbeest vlakbij me zitten. Ik denk bij mezelf: dat kon best wel eens lekker smaken. Maar mijn baasje moest zich er weer mee bemoeien en trok me weg. Toen zijn we zelf ook maar gaan wandelen. Weer naar dat water met de grote steen en dat bankje. Toen we de kinderen weer terug zagen lopen, zijn we ook weer teruggelopen, maar mijn baasje deed me toch sloom. Zo kon ik die kinderen ook nooit inhalen.

    Terug op het veldje ben ik weer naast mijn baasje gaan liggen. En toen kwam er weer zo'n salamander aan. Ikke kijken natuurlijk. Toen kwam een van de kinderen en die nam dat beestje mee en zette het weer weg. En toen zat er ook nog een pad. Die nam het kind ook weer mee.

    Onderweg in de auto hoorde ik iemand op de radio vertellen over de terugkeer van de wolf in Nederland. Die verwachten ze binnen een paar jaar. Nou, dan ben ik allang groot en dan zal ik wel met ze willen spelen, denk ik. Tot de volgende keer.

    Paar fotootjes...

    P1280456.jpgP1280457.jpgP1280463.jpgP1280465.jpgP1280466.jpgP1280467.jpgP1280472.jpgP1280475.jpgP1280477.jpgP1280479.jpgP1280484.jpgP1280485.jpg

  • Wisky: wandelen bij de toren Open or Close

    Wisky, onze labrador pup

    za 5 maart 2011, rond de middag

    Wandelen bij de toren

    Mijn baasje vond het bezoekje aan de toren vanmorgen niet de moeite om erover te schrijven. Ja, hee dan. Heb ik ook nog wat te vertellen?

    Kijk het uitlaten van mijn baasje in de wijk is alleraardigst hoor, maar als we in de auto naar die toren in De Mortel rijden, dan is dat toch heel wat anders. Wat ik alleen niet begrijp is dat ie dan altijd die dingen om zijn nek hangt. "Kijker en camera" heten die dingen. En dat ie dat doet, moet ie nog zelf weten, maar het geintje dat ie vandaag met me uithaalde: heb ik normaal al een riem om mijn nek, nou kreeg ik er nog een extra aan vast. Nou moe, dat is ook iemand blij maken met een dooie mus. Ik maar denken dat ik nu lekker rond kon rennen, zit ineens dat ding om mijn nek keistrak.

    Mijn baasje begon natuurlijk weer meteen met omhoog naar die toren kijken. Ik hoorde hem mompelen dat S2 bij de buitencam zat en dat Pa op de stellage zat. Ik denk nog: mijn Pa op die toren? Wat doet ie daar? Trouwens mijn Pa heb ik al heel lang niet meer gezien. Mijn moeder en twee van mijn zusjes twee weken geleden nog wel. En ik maar denken dat ik uit een stabiel en liefdevol gezin kom. Ik denk dat mijn Pa een flierefluiter is, al durft niemand dat hardop te zeggen. Ik wel, want ik ben Wisky en ik ben niet op mijn bekkie gevallen. (Dat je het maar weet!)

    Het was me al snel genoeg duidelijk dat baasje dus niet mijn Pa bedoelde maar die vogel op de toren. We zijn nog naar de andere kant van de sloot gelopen om te kijken of mijn Pa niet toevallig toch op de toren zat. Maar niks hoor, het was echt die valk die hij bedoelde. We zijn nog even bij het water gaan snuffelen (bij de zandhoop). Ik mocht er niet inspringen. Flauw weer hoor! Ik had toen al zoiets van: "gaan we toch terug, hier is ook niks aan". Maar toen liep mijn baasje door langs die Loop naar dat betonnen blok met dat bankje. Zie ik me daar die zwarte joekels weer staan. Ik nog blaffen (niet te hard, want ze zijn toch wel erg groot. Wie weet worden ze wel boos als ik als puppie een beetje te hard naar ze blaf.

    De beesten stonden maar gras te eten. Ik krijg altijd op mijn donder als ik dat doe. Maar wacht maar eens: tegen die grote beesten zegt mijn baasje ook niks als ze gras eten, dus moet ie ook niet meer zeuren als ik dat een keertje doe. Afijn, we zijn maar weer teruggelopen naar het veldje.

    Onderweg liep er in een keer een hele grote hond naar ons toe. Ik denk nog: laat ik maar even onderdanig doen en de kat maar even uit de boom kijken (huh, hoe verzin ik het). Toen de grote hond naar me toe kwam lopen had ik gauw genoeg in de gaten dat ie me niks wou doen. Ja, dan wil ik wel even spelen. Maar misschien was ik wel te enthousiast, want ineens vond die grote lummel er niks meer aan en ging ie verder. Ik wou nog met hem mee, maar mijn baasje trok me gewoon mee. Maar omdat ik een hondensnoepje kreeg vond ik dat opeens niet meer zo erg.

    Toen we weer op het veldje terug waren zag mijn baasje opeens een geel vogeltje zitten. Dat zat zo stil dat ik dacht: laat ik mijn baasje even helpen om wat dichterbij te gaan staan. Dan kan ie van dichterbij een foto maken. Dus ik ren er naartoe, maar die riem zat nog om mijn nek. Dus kreeg mijn baas een ruk aan zijn arm, dus kon ie geen foto maken. En toen vloog het vogeltje weg. Stom van hem dat ie die riem weer zo strak moest vasthouden. Anders had ie me toch een mooie foto kunnen maken! Hihi, eigen schuld baas.

    Toen maakte mijn baasje die stomme riem weer vast aan dat bankje. Ik raakte nog haast verstrikt door die riem, die wel drie keer om mijn voorpoten zat. Ik dacht: "nou is het genoeg" en toen begon ik maar om dat bankje uit te graven. Mocht ook alweer niet! Toen ben ik maar even wat gras gaan eten. Als die hooglanders dat mogen, dan doe ik het lekker ook! Was ooook alweer niet goed. (Maar weer kreeg ik een snoepje, dus ik heb maar niet te hard geklaagd).

    De valken bleven maar op die plekjes zitten, dus toen kreeg mijn baasje er een beetje genoeg van en gingen we weer naar huis. Gelukkig maar, want ik begon erge honger te krijgen. Thuis stond al een lekkere bak met voer voor me klaar. Dus wat wil ik nog meer?

    Paar fotootjes...

    P1280028.jpgP1280029.jpgP1280034.jpgP1280040.jpgP1280043.jpgP1280048.jpg

  • Wisky: en dat is zwemmen en dat is badderen Open or Close

    En dat is zwemmen! En dat is badderen!

    zaterdag 2 april, middag

    Hallo allemaal. Vandaag mijn eerste nieuwe verhaaltje op de nieuwe website van baasje.

    Nou en óf ik wat te vertellen heb!

    Het was vandaag denk ik avonturendag of zo. Nou alle puppies van Nederland, als jullie vandaag hetzelfde hebben meegemaakt! Tsjonges.

    Het begon al dat ik met Cindy meemocht naar de dierenzaak. Weet je wel: dat is zo'n suppermarkt voor hondjes! Of beter nog: een speelgoedwinkel voor hondjes! En weet je wat Cindy daar kocht? Een hele lange riem zodat ik veel verder kan rondspringen als ik aangelijnd ben. Joh, het lijkt wel of er een nieuwe wereld voor me open gaat.

    Cindy belde naar mijn baasje en vroeg of ie nog een poosje bij de toren was. Ik voelde het al aankomen: dat wordt lekker dollen daar. Cindy nam me mee in haar auto. Ik kreeg een gloedje nieuw harnas aan. Dat is zon ding dat je om je buik krijgt zodat je niet om kan vallen in de auto. (Wisten jullie dat wel?)

    Nou, dolle boel daar. Een heleboel mensen maar er was er eigenlijk maar eentje die het leuk vond om met me te spelen. Die meid heette Jonne of zoiets. Nou meteen weer plaatjes maken van mij hé. Ik word toch wel heel erg beroemd geloof ik.

    Na een poosje ging Cindy met me wandelen. Hee, en daar was weer die sloot met heeeel veeeeel water. En Cindy had daar geen erg in. Ikke dus hop in dat water, lachuhhh!

    Cindy schrok zich een hoedje en toen ze mij er weer uit wou halen werden haar schoenen helemaal vies. Ja, daar kan ik toch niks aan doen?!

    Maar Cindy vond het eigenlijk ook wel grappig. Toen ze met mij naar mijn baasje terugliep zei ze dat ze me mee wou nemen naar de Rooie Plas. Baasje begon meteen te lachten. Wist ik veel wat Rooie Plas is. Maar toen we daar aankwamen toen zag ik het wel, Mwahhh, dat is een grote plas water! En daar mocht ik van Cindy lekker inspringen.

    Heey, ik ging me toch een partij koppie onder! Heerlijk, en dat mocht allemaal. Ik ging weer aan de kant en al het zand bleef aan me plakken. Nou, toen gingen we maar weer naar huis. Ik dacht nog: dat wordt weer met de handdoek afwrijven. Bah, heb ik een hekel aan. Maar het werd nog veel anders...

    Vrouwtje en Cindy namen me mee naar boven. Best moeilijk hoor, al die trappen omhoog. En toen gingen we een klein kamertje in. Oh mijn goedheid, wat er toen gebeurde?

    Er kwam ineens een hele hoop water uit een slang. Gaat mijn vrouwtje me natspuiten en gaat Cindy me inwrijven met een of ander raar ruikend goedje. Dat begint me toch te schuimen! Ik denk: dat gaat helemaal fout. Die troep gaat nooit meer uit mijn vacht.

    Nou, dat had ik gedacht. Gaan ze weer spuiten met die slang. Word ik weer helemaal zeiknat.

    Komt mijn baasje naar boven, maar niet dat ie me komt redden uit die situatie. Nee, hij moet weer van die foto's maken. En het ergste is, dat ie er dan ook nog bij staat te lachen. De komiek Voorhoofd fronsen

    Maar toen ontdekte ik dat je ook kunt proberen om het water uit die slang met mijn bek op te vangen. Tsja, dat was natuurlijk wel weer leuk.

    En mijn vrouwtje en Cindy, die had ik nog mooi even te pakken: ik schudde me eens flink uit. Haha, en toen werden ze ook helemaal nat.

     

    Oja, ik moet nog wel even iets zeggen over Cindy. Cindy is toch wel heel erg lief voor dieren hoor. Weet je nog ons vriendje Winnie (het dwergkonijntje)? Die is al best een beetje oud en die was een paar weekjes geleden heel erg ziek geworden. De dierendokter (waar ik toen ook bij was met mijn longontsteking), die zelfde dierendokter had al tegen Cindy gezegd dat Winnie wel dood zou gaan. Maar Cindy zei, geef maar een duur middeltje en dan maak ik hem weer beter.

    Nou, verhip. Dat is er nog gelukt ook! Winnie lijkt wel weer helemaal beter en zit nou ook weer gewoon in zijn hokje. Knap hé van Cindy! Ik vind haar heel erg lief.

     

    P1280749.jpgP1280782.jpgP1280799.jpgP1280800.jpgP1280851.jpgP1280856.jpgP1280858.jpg

  • Wisky: waterpret met Luna en Manou Open or Close

    Waterpret met Luna en Manou

    Hallo allemaal. Dat is lang geleden hè. Jullie dachten zeker dat ik vergeten was om jullie over mij te vertellen. Weet je, dat ligt niet aan mij. Ik heb verhalen genoeg om te vertellen maar mijn baasje heeft niet zoveel tijd om het voor mij in te tiepen.

     

    Na het avontuur bij de dierendokter die een rare foto van me maakte en waardoor mijn baasjes ineens heel blij werden (want ik heb geen HD of zoiets) was mijn baasje steeds bezig met de tuin.

    Nou daar heeft ie een puinhoop van gemaakt! Ik kan geeneens meer op het gras gaan liggen, want dat is helemaal weg. En toen heeft ie de tegels ook al weggehaald. Maar het kan nog gekker. Begon ie me daar vorige week ineens te graven en te graven.

    En niet dat ie dat gewoon met zijn poten deed. Nee, het moest weer met zo'n rare grote lepel in zijn hand. (Wat kunnen mensen toch moeilijk doen).

    Nu is de tuin één groot gat. Ik kan er wel lekker in rennen. En vooral toen het zo warm werd zat ik dan helemaal onder het zand. Dat vond mijn vrouwtje weer niet zo fijn geloof ik. Iedere keer moest dat stofzuigerding weer voor de dag gehaald worden. En als je dan denkt dat je daar ook leuk mee kan gaan spelen dan moet je weer in de bench. Balen is dat zeg!

    Gelukkig is er dan altijd nog Cindy! Die heeft tenminste leuke ideeën. Zo kwam ze me zondag opeens halen. Ik mocht mee naar een grote plas. En weet je wie daar ook was: Luna. Luna is ook een hond en daar kan ik altijd fijn mee spelen. En deze keer mochten we allebei in het water springen en daar lekker zwemmen en balletjes uit het water halen. Fun joh!

    Ik was me toch moe. En toen bracht Cindy me weer naar huis. Lig ik net even in mijn bench te pitten, of daar komt Cindy alweer terug. Of ik weer mee wou? Ja, wat denk je! Natuurlijk wil ik dan weer mee. En weet je waar naar toe? Ja hoor, weer naar de plas. Deze keer was Manou er. Dat is ook een labrador en die ken ik al heel goed. Hij is al groot, maar je kunt wel heel fijn met hem spelen.

    Ik maar samen met Manou het water in en die gasten op het gras maar enthousiast doen. Gooiden ze mijn speeltje steeds in het water en wij er maar steeds achteraan. Ik werd er wel moe van. Manou kan nog sneller zwemmen dan ik, dus die was iedere keer eerder bij het balletje als ik. En toen dacht ik: en nu moet ik slim zijn. Ik sprong samen met Manou in het water en liet hem maar lekker zwemmen. En als ie dan bijna terug was sprong ik naar hem toe en pakte mijn balspeeltje mooi weer van hem af.

    Lachuhhh.

    Nou dat was het dan weer voor deze keer. Weet je wat? Er is een filmpje gemaakt en dat laat ik mijn baasje hieronder neer zetten.

    Trouwens: daar had mijn baasje me te pakken zeg! Ik lig me daar even rustig te liggen en opeens hoor ik keihard: "Wisky pak de bal, Manou pak de bal". Ik vlieg overeind om te kijken waar Cindy en Manou opeens zijn. Zijn ze er helemaal niet. En daar zit mijn baasje weer achter die computer te lachen. Maar wacht maar, ik fop hem nog wel eens terug.

     

  • Wisky: spelen aan de Maas Open or Close

    Hoi allemaal

    Eindelijk weer eens een verhaaltje van mij. Ik ben zo druk geweest de laatste tijd, dat ik niet meer toegekomen ben om een verhaaltje over mijn avonturen te maken.

    Vandaag ben ik weer op avontuur geweest met mijn baasjes. Ik mocht weer mee in de auto en ik dacht al dat we weer naar die grote paal toe gingen. Maar niks van dat. We reden helemaal de andere kant op. Ik was al bang dat mijn baasje de weg niet meer wist. Het was wel leuk in de auto. Ik kon mooi door de raampjes kijken en ik zag vanalles. Dat is best leuk joh!

    Na een hele poos stopte mijn baasje en gingen we wandelen. Hohoh, ikke lekker trekken aan de lijn. Mijn baasje hield die stevig vast. Ik word steeds sterker en als ik zo doorga dan trek ik mijn baasje nog wel eens omver (denk ik).

    Opeens waren we daar.... waar? Nou, op een plek waar heeeel veel water was. Jemig, die sloot was veel breder dan die bij de grote paal in De Mortel. Er gingen zelfs bootjes over. Samen met mijn baasje ging ik eens dichterbij kijken. Voor de grote stenen was een kleinere plas met water. Ik keek mijn baasje even schuin aan en ik zag al dat ie begon te lachen. Nou, ik sprong me er toch in! Ik werd zeiknat. Het was wel even schrikken, want dat water was best wat koud en ook en beetje diep maar toen ging ik nog eens en nog eens. En mijn baasje maar lachen.

    Opeens gingen we weer een stukje verder wandelen. Gek, hoor. Die hondjes daar in Limburg willen helemaal niet spelen. Nou dan niet hè.

    Ik heb ook nog een boel geitjes gezien. Ja, wist ik veel wat dat was, maar ik hoorde mijn baasje er iets over zeggen tegen vrouwtje. Geiten heten die dus. Nou alweer wat geleerd.

    De mensen hadden overal bakken met bloemen voor me klaargezet. Ik wil daar overal wel een hap uitttrekken, maar ho, daar hebben we baasje weer hoor. Mocht weer eens niet.

    En dan zo maar ineens staan we weer bij dat water. Mijn baas gaf het fotodinges aan vrouwtje en toen liepen we weer naar het water. Ikke weer plonsen natuurlijk. Maar ik was een beetje te wild en had er geen erg in dat die stenen best wel scherp zijn. Opeens voelde ik wat aan mijn poot. Ik zag mijn baasje meteen al kijken. En weet je wat: er zat bloed aan mijn poot.

    We zijn toen teruggegaan naar de auto en toen hebben baasje en vrouwtje met wat water het beetje bloed weggepoetst. Eigenlijk was dat al niet veel meer. Toen we thuis aankwamen heeft vrouwtje mijn pootje nog eens schoongemaakt. Nou dan moet je maar weer een hoop geduld hebben hoor. Ik wou veel liever spelen, want het deed al helemaal geen pijn meer. (Hey, ik ben Wisky en toch zeker geen watje?!)

     Hier zit ik, Wisky, aan de Maas

    Ik heb nog een mooie foto laten maken door mijn baasje en het filmpje dat vrouwtje heeft gemaakt moet mijn baasje ook maar even op YouTube zetten. Als jullie dat leuk vinden tenminste.

     

    Nou groetjes weer en een poot van Wisky (deze keer mijn linkerpoot maar een keertje)

  • Wisky: joepie, wandelen bij de toren Open or Close

    Baasje en ik zijn vanmorgen vroeg samen gaan wandelen. Ik moest een beetje heel erg poepen want dat was ik gisteravond vergeten te doen. Nou, ik wou wel snel naar het poepveldje. Baasje ging niet zo vlug, dus ik dacht: "wacht maar baasje, ik trek je wel vooruit". Nou, daar had baasje niet zoveel zin in. Hij riep maar steeds: "Ho Wisky, rustig aan". Ja, daaag!!! Als hij moet poepen heeft ie ook altijd haast.

    Toen we bij het veldje waren hoefde ik ineens niet meer zo erg, dus liep ik met mijn baasje verder. Nou, toen waren we voorbij dat ene huis (weet je wel, achter dat poepveldje) en toen moest ik me toch ineens weer erg. Ik heb het toen tegen een heg gedaan. Hihi, toen baasje het wou opruimen kreeg ie wat aan zijn vingers. Haha, je had hem eens vies moeten zien kijken!

    Maar toen draaide ie opeens weer om. Ik dacht nog: "gaan we eerst dat zakje in de bak gooien en dan weer lekker verder wandelen". Maar niks, toen het zakje in de bak lag, ging ie terug naar huis! En ik had nog maar zoooo'n klein stukkie gelopen.

    Gaat ie thuis snel zijn handen wassen. (Ik kreeg gelukkig nog wel een koekje).

    En toen opeens begon ie allemaal dingen te doen waar ik even bij na moest denken. Hij doet dat wel eens vaker, maar dat was alweer zo lang geleden. Effe kijken, wat deed ie ook alweer allemaal. Eerst pakte hij zo'n raar bakje met een flesje eraan uit de kast. Daar deed ie water in. Oja, nou weet ik het weer: dat is water voor mij als we met de auto gaan! Heeeej, maar dat is leuk, daar heb ik wel zin in.

    Toen pakte ie nog een flesje, maar daar zat geen bakje aan. Oja! Dat weet ik ook weer: dat is voor hem zelf. Nou, en nog geen vijf minuten later gingen we al weer naar buiten. En inderdaad de auto ging open en ik mocht mee. Joepie!

    In de auto was het al een beetje warm. En er stond een radiozender op. Ik dacht net: "nou dat mag van mij wel af hoor" en meteen deed baasje dat ook. Vaak snapt mijn baasje mij niet zo goed, maar dit had ie goed door.

    Na een poosje reden we naar die grote paal. (Je weet wel met dat hondenhok voor valken er boven op). Ik snap nog altijd niet waarom ze dat hok zo hoog hebben neergezet. Dat moet voor die valken toch ook lastig zijn om daar iedere keer heen te klimmen.

    Weet je, vaak zijn er mensen op dat veldje met dat stekeltjestouw er omheen. Maar nu was er verder niemand. Ik dacht al: "dat wordt weer saaie boel hier". Maar dat vond baasje denk ik ook, want hij heeft maar heel even met dat kijkding voor zijn ogen gestaan. Wat ik niet snapte is dat baasje schijnbaar vergeten was waar die grote paal gebleven was, want hij keek eerst helemaal de verkeerde kant op. En toen ik hem wou helpen door heel even een rukje aan de lijn te geven werd ie zelfs een beetje boos. Hij zal wel gedacht hebben: "dat kan ik makkelijk zelf vinden hoor". Maar dan keek ie toch wel helemaal de verkeerde kant op.

    Maar opeens keek ie me aan en toen zei hij: "Kom Wisky gaan we een stukje lopen". Jaaaahhh, dat is leuk. Onderweg kan je lekker snuffelen en ruik je heel andere beesten dan thuis. Ik weet dan niet wat ik ruik en dat is zo fijn, want dan is het telkens een verrassing. Eén beestje leek heel veel op Winnie (het konijntje van Cindy), maar die kleur klopte niet. Winnie is zwart met wit en dit beestje was bruin. Ik denk: daar ga ik mee spelen, maar dat mocht weer eens niet. (Zo jammer dat baasjes zo hun eigen willetje hebben).

    We zijn ook weer langs die brede sloot gelopen, maar deze keer mocht ik niet over dat bruggetje, ik ben toen maar weer verder gelopen. Als je heel ver kijkt dan zie je dat er weer gras komt. Daar gingen we naar toe. Maar net daarvoor zijn zo'n rare houten balkjes gemaakt. Baasje moet daar dan altijd omheen kronkelen. Ik laat hem dan zien dat ie er toch ook gewoon onderdoor kan, maar dat snapt baasje nog niet zo goed. 

    Toen we in die wei liepen zag je daar weer zo'n grote paal staan. (Ik weet het niet zeker, maar het lijkt wel dezelfde te zijn, maar dan zonder hondenhok voor valken erop). Gaat mijn baasje opeens weer stil staan, gaat dat verredinges weer voor zijn ogen en gaat ie weer staan te gapen. Wordt ie ineens weer zenuwachtig en pakt ie dat andere ding: het fotodinges. Wat een gedoe: ik zag die vogel zo wel zitten op de paal bij dat kleine stokje.

    Gelukkig duurde het allemaal niet zo heel erg lang en toen gingen we weer een stukje teruglopen. We gingen weer tussen die rare balkjes, weer ging mijn baasje daar weer zo moeilijk zitten doen en toen konden we weer verder. Maar deze keer gingen we het bospaadje in. Mooi, want ik weet dat je dan weer een stukje lekker kunt snuffelen. We liepen nog maar net op dat paadje of ik hoor iets achter ons. Mensenpraat. En waar mensen zijn, zijn ook vaak.... jaaaaaaa, een hond. En die kwam keihard naar mij gelopen. (Dat was denk ik een hond met een baasje dat niet zo sterk is als de mijne, want deze hond had zijn riem losgetrokken). Nou ik heb heel even een milliseconde met die hond mogen spelen. Mijn baasje vond het goed, maar die andere. Flauwe gasten hoor: ze riepen meteen "Luna kom hier". En Luna luisterde nog ook. Erg jammer. 

    We zijn verder gelopen en toen zagen we de paal alweer. Ik denk nu toch dat het steeds dezelfde paal is, want nu zag ik diezelfde valk nog steeds bij dat stokje zitten en aan de ander kant kon je nu dat valkenhondenhok ook goed zien. Weer staat baasje weer stil, gaat dat fotodinges weer omhoog en moeten er weer plaatjes gemaakt worden. Gelukkig duurde het nu ook weer niet zo lang.

    Voor ik het wist stonden we alweer op dat veldje met dat bankje en zo.

    Baasje haalde het bakje uit de auto en deed daar water uit het flesje voor me in. Nou, ik had best dorst gekregen, dus ik was blij dat baasje er aan gedacht had om water mee te nemen. En toen kreeg ik ook nog een koekje. En nog mooier: ik mocht ook op de foto. Heel vaak zelfs. Da's best leuk, want dat doet geen pijn en later als je weer thuis bent dan kun je ze zien op de computer van baasje. Ik moet dan altijd even wennen, want ik meen dan steeds dat er een andere hond is, maar dat ben ik zelf.

    Nou, na een poosje zijn we weer naar de auto gelopen, want het was toch wel erg warm. In de auto heeft baasje toen het raampje omlaag gedaan. Dat is lekker joh, als de auto gaat rijden dan voel je de wind.

     

    En nou stop ik met vertellen want ik wil even met de bal spelen. (Oh en baasje helpt even met het plaatsen van de foto's). Tot de volgende keer!

     

    P1390223.jpgP1390225.jpgP1390226.jpgP1390229.jpgP1390232.jpgP1390233.jpgP1390235.jpgP1390236.jpgP1390237.jpgP1390239.jpgP1390241.jpgP1390242.jpgP1390244.jpgP1390245.jpgP1390247.jpgP1390248.jpgP1390250.jpgP1390251.jpgP1390252.jpg


  • Wisky: Ik ben een held Open or Close

    Als baasje en vrouwtje en Cindy samen allerlei dingen doen die lijken of ze ergens naar toe gaan en ze pakken daarbij ook mijn riem, dan weet ik het al: dan mag ik mee in de auto.

    En dat was gisteren dus ook zo. En ik hoorde iets zeggen dat leek op "voer halen". En toen ik dat in de smiezen kreeg, was dat wel een extra kwispel met mijn staart waard. We gingen dus naar Wim, de fokker. En dat betekent weer dat ik misschien mijn mama en een paar van mijn zusjes zou zien. Leuk, joh!

    Maar toe we bij Wim aankwamen zag ik daar wel een moederhond, maar dat was niet mijn mama. Die was wandelen. Jammer! Maar weet je dat die andere mama-hond een puppie bij zich had lopen. Nou, dat is dan lekker spelen. Maar ik kon er maar niet bij. Een hekje stond in de weg. We zijn toen met zijn allen naar binnen gegaan. En toen vroeg Cindy op de kleine pup even naar binnen mocht.  

    En toen kon ik dus wel spelen. Ik was heel voorzichtig, want hey, ik ben al groot en die pup is nog klein. Wim gaf me nog wel complimenten. Ik heb een mooie vacht en een mooie bouw. En ik gehoorzaamde goed. Tenminste, dat dacht ie. Natuurlijk moest ik toen even laten zien dat mijn baasje me niet voor niks een boefje noemt. Ik ging er mooi met de schoen van Wim vandoor. Hij moest er wel om lachen. 

    Daarna heeft baasje samen met Wim drie zware zakken in de auto gelegd. (Tegen één van die zakken had ik nog even gepiest, haha)

    We zijn naar huis gereden. Dat duurde best wel lang, maar Cindy zat naast me in de auto en dan duurt de reis nooit zo heel erg lang, want ik heb samen met haar naar buiten gekeken en soms kreeg ik een snoepje.

    Toen we thuis waren gingen we allemaal televisie kijken. Daar waren jongens met een bal aan het spelen en daar kijk ik altijd graag naar. Baasje vond het schijnbaar niet zo leuk want hij was af en toe flink aan het mopperen tegen de televisie.

    Na een poosje stopten de jongens op TV met voetballen en toen ging de TV uit.

    En toen kwam het saaie: ze gingen allemaal weg en ik mocht niet mee. Cindy, Tim en Amber kwamen nog wel wat eerder terug. Ik mocht nog even mee naar buiten om te plassen en te poepen en toen gingen ze naar boven. Nou, ook mooi saai.

    Ik ben toen maar gaan slapen. Opeens werd ik wakker. Ik hoorde iets. Ik dacht nog: dat zal mijn baasje en het vrouwtje wel zijn. Maar dat was niet zo.

    Opeens zag ik achter iets en dat was niemand die ik kende. Ik dacht toen: ik zal eens even flink blaffen, dan weet iedereen dat er bezoek is. En Cindy kwam naar beneden. Ik keek nog naar de achterdeur, zodat Cindy wist waar het bezoek was.

    Toen hoorden we een plof en was het bezoek weer weg. En Cindy voelde aan de achterdeur, maar die was op slot. Ze heeft nog door het raam gekeken en zei steeds: "Goed zo, Wisky. Goed opgelet!" 

    En vanmorgen heeft Cindy tegen het vrouwtje verteld hoe goed ik had opgepast. En toen kreeg ik alweer een lekker hondensnoepje. En baasje zei tegen me: "Wisky, je bent een held". 

    Ja, en moet je weten dat baasje laatst nog tegen iemand zei dat ik waarschijnlijk bij een inbraak mee zou helpen om de spullen mee naar buiten te slepen. Nou, mooi niet dus! Want: IK BEN EEN HELD.

  • Wisky speelt met emmer [video] Open or Close

    Video: Wisky speelt met emmer